Informacje i komentarze ekspertów

Zwolnienia lekarskie pracownika

10 lip 2019

Jakie rodzaje wyróżniamy?

Będąc zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, może dojść do sytuacji, w której pracownik rozchoruje się bądź będzie musiał sprawować osobistą opiekę nad chorym członkiem rodziny lub zdrowym dzieckiem do lat 8. Otrzymuje wówczas od lekarza zwolnienie lekarskie (druk ZUS ZLA), na którym widnieje informacja o okresie niezdolności do pracy. Zwolnienie lekarskie oprócz potwierdzenia nieobecności w pracy stanowi podstawę wypłaty odpowiednich świadczeń chorobowych.

W przypadku choroby pracownika będzie to wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy, natomiast w przypadku świadczenia osobistej opieki nad chorym członkiem rodziny – zasiłek opiekuńczy. Wszystkie te świadczenia ograniczone są czasowo a sposób ustalenia zasiłku za każdy dzień niezdolności do pracy jest taki sam.

 

Wynagrodzenie chorobowe

Za pierwsze 33 dni choroby w roku kalendarzowym pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe finansowane ze środków pracodawcy, a w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50-ty rok życia, za pierwsze 14 dni choroby w roku kalendarzowym (okres liczony od następnego roku kalendarzowego, po roku w którym pracownik ukończył 50 lat).

Wysokość wynagrodzenia chorobowego wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku, obliczona proporcjonalnie do okresu trwania choroby tj. 1/30 część podstawy wymiaru zasiłku za każdy dzień choroby . Nie ma przeszkód, aby pracodawca ustalił wyższy procent wypłaty wynagrodzenia chorobowego. Przepisy narzucają natomiast na pracodawcę obowiązek wypłaty 100% wynagrodzenia chorobowego w przypadku niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy, choroby przypadającej w okresie ciąży lub w sytuacji gdy pracownik poddaje się badaniom lekarskim w związku z kandydowaniem na dawcę komórek, tkanek i narządów lub w sytuacji gdy zabieg przeszczepienia ma być przeprowadzony. 

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, niezależnie czy pracownik miał w tym dniu pracować, czy miał mieć ten dzień wolny.

 

Zasiłek chorobowy

Wypłata zasiłku chorobowego odbywa się po ukończeniu okresu, w którym pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie chorobowe. Jest to okres od 34 dnia niezdolności do pracy lub od 15 dnia niezdolności do pracy w przypadku pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia.

Wysokość zasiłku chorobowego jest taka sama, jak w przypadku wynagrodzenia chorobowego tj. 80% podstawy wymiaru zasiłku lub 100% w określonych okolicznościach. Może zdarzyć się, że zasiłek chorobowy będzie wypłacany w wysokości 70% podstawy wymiaru zasiłku – taka sytuacja będzie miała miejsce w przypadku pobytu pracownika w szpitalu (zawsze od 34 dnia niezdolności do pracy w roku, niezależnie od wieku).

 

Wypłatę zasiłku realizuje pracodawca, czyli płatnik składek ubezpieczeniowych jeśli zgłasza do ubezpieczenia chorobowego co najmniej 20 pracowników. W przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia chorobowego mniejszej liczby pracowników, obowiązek wypłaty zasiłku przejmuje ZUS. Pracodawca jest zobowiązany wtedy do przekazania do ZUS zaświadczenia płatnika składek – Z-3.

 

Zasiłek chorobowy przysługuje przez okres nie dłuższy niż 182 dni lub 270 dni jeśli niezdolność do pracy została spowodowaną gruźlicą albo przypada w okresie ciąży.

 

Zasiłek opiekuńczy

Wysokość zasiłku opiekuńczego wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku. Maksymalny okres zasiłku opiekuńczego, za który pracownik otrzyma wypłatę wynosi w danym roku kalendarzowym 60 dni, jeżeli pracownik opiekuje się zdrowym dzieckiem do lat 8 (w określonych przypadkach) lub chorym dzieckiem do lat 14, w tym także dzieckiem niepełnosprawnym w tym wieku lub 14 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dzieckiem, które ukończyło 14 lat lub innym członkiem rodziny. 

 

Okres brany do ustalenia podstawy zasiłku

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy lub przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia, jeśli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych ubezpieczenia.

W przypadku wystąpienia choroby w pierwszym miesiącu pracy lub w drugim, kiedy pierwszy był niepełny, podstawę wymiaru zasiłku stanowi wynagrodzenie, jakie pracownik osiągnąłby gdyby przepracował pełny miesiąc kalendarzowy.  

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego za jeden dzień niezdolności do pracy stanowi 1/30 część obliczonego w omówiony wyżej sposób wynagrodzenia pracownika.

 

Zespół Wsparcia ING Księgowość